بررسی آلبوم مرد خواب آلود از علیرضا تهرانی

رسانه نوا - علیرضا تهرانی از آن دسته خواننده‌هایی است که نگاه خاصی به دنیای موسیقی دارد. میزان وسواس او برای انتشار یک آلبوم موسیقی نمایانگر این مسئله است.


بررسی آلبوم مرد خواب آلود از علیرضا تهرانی

رسانه نوا – علیرضا تهرانی از آن دسته خواننده‌هایی است که نگاه خاصی به دنیای موسیقی دارد. میزان وسواس او برای انتشار یک آلبوم موسیقی نمایانگر این مسئله است.

از انتشار نخستین آلبوم رسمی او «کنار ماه دودی» نزدیک به یک دهه گذشت تا این که آلبوم جدید او به نام «مرد خواب آلود» روانه بازار شد. این آلبوم به شیوه‌ی آلبوم‌های کانسپتیکال تهیه شده است.

این نوع آلبوم‌های موسیقی از دهه ۴۰ میلادی توسط اشخاصی همچون وودی گاتری به بازار عرضه شد. در واقع کانسپت آلبوم، نوعی آلبوم موسیقی به شمار می‌رود که تمامی موزیک‌ها یا ترانه‌های آن بر پایه یک موضوع کلی یا داستان یک پارچه شکل گرفته باشد. به عبارت دیگر کل قطعات این گونه آلبوم‌ها، به یک موضوع پرداخته و یک داستان خاص را روایت می‌کند. معمولا ترانه‌ی قطعات این آثار، دارای قرابت معنایی با یکدیگر هستند.  به عقیده بسیاری آلبوم Dust Bowl Ballads از وودی گاتری احتمالا از نخستین آثاری که در حوزه کانسپت آلبوم تولید شده‌اند به شمار می‌رود. The Wall از گروه پینک فلوید، ۲۱۱۲ از گروه راش، American Idiot از گروه  Green Day و… سایر آثاری است که به شیوه آلبوم موضوعی یا کانسپت آلبوم تولید شده است که در این میان Pink Floyd علاقه بیشتری به انتشار آلبوم‌های موضوعی داشته است.

با گذر از این موضوع، «مرد خواب آلود» به نوعی روایتگر داستان یک زندگی است؛ و این شخصیت احتمالا کسی جز «علیرضا تهرانی» نیست. 

هرآنچه از علیرضا تهرانی در آلبوم کنار ماه دودی یا آلبوم گروه آتشباد به یاد دارید، فراموش کنید. چرا که اکنون تفکرات «سیاوش امامی» نیز پشت آثار علیرضا تهرانی است. تنظیم کننده‌ای که بیشتر به دلیل فعالیت در سبک Trip Hop شناخته شده و آثار متعددی در این ژانر منتشر کرده است. در واقع او از معدود کسانی است که در ایران به این سبک فعالیت دارد. 

«تریپ هاپ» از حدود ۲ دهه پیش در اروپا همزمان با سبک‌های دیگری همچون Hip Hop و House رشد کرد. این موسیقی هرچند از زیرشاخه‌های ژانر موسیقی الکترونیک به شمار می‌رود، المان‌هایی از سبک‌های راک و البته هیپ هاپ را در خود جای داده است. از ویژگی‌های سبک موسیقی تریپ هاپ، استفاده از فضاهایی مشابه موسیقی Ambient است. البته برخلاف آن، دارای ضرب و گروو است. به طور دقیق‌تر Trip Hop چیزی تحت عنوان موسیقی «کندضرب» (Downbeat) شامل صداهای ضربی که حس خواب آلودگی و خواب‌گری دارد و از شاخه‌های «موسیقی الکترونیک آرامش‌بخش» به حساب می‌آید. از دیگر المان‌های این سبک موسیقی، استفاده از درام الکترونیک، صدای خواننده با ضرب کند و الگوی باس متوالی است. 

«مرد خواب آلود» احتمالا نخستین تجربه‌ی مجاز سبک موسیقی تریپ هاپ در ایران به شمار می‌رود. این نوع موسیقی بیشتر جنبه تجربی یا اکسپریمنتال دارد، بنابرین، خیلی روی فرم خاصی پیش نمی‌رود بلکه فقط ویژگی‌های اصلی خود را در این آلبوم حفظ کرده است.  سازهای زهی، کیبورد و درام الکتریک، ۳ عضو اصلی تشکیل دهنده سبک تریپ هاپ در این اثر موسیقایی حضور دارند. ریسک بزرگ اما در واقع تولید این آلبوم بوده است؛ چرا که پیش از این به این نوع موسیقی در ایران پرداخته نشده و مثل بسیاری دیگر از سبک‌های موسیقی خیلی دیر وارد ایران شده است. مشکل دیگر، «سیاوش امامی» است؛ چرا که همانطور که پیش‌تر خواندید احتمالا تنها تجربه‌های این نوع موسیقی در ایران محدود به شخص او می‌شود. این موضوع، امکان مقایسه را برای این آلبوم غیر ممکن می‌سازد. 

با این حال «علیرضا تهرانی» و «سیاوش امامی» با تمام وجود سعی کرده‌اند تا موسیقی آلبوم به فضای موسیقی ایرانی نزدیک باشد. این موضوع حتی در قطعه پایانی آلبوم، از روی صدای ویولن نوازی قابل تشخیص است. از نظر تکنیکی، کیفیت صدا‌ها، ضبط و میکس و مسترینگ آلبوم بی‌نظیر است و تقریبا از آثار بسیار خوبی است که در بازار موسیقی ایران منتشر شده است. 

ترانه‌های این آلبوم را، شخص علیرضا تهرانی به تنهایی نوشته است و در این زمینه موفق عمل کرده است. ترانه‌هایی کاملا منطبق بر این نوع موسیقی نگاشته شده است. صدای علیرضا تهرانی از آن جنس صدا‌های Popular نیست و شاید هرکسی با آن ارتباط برقرار نکند. صدایش حس خاص خود را دارد و ترانه‌ها نیز به کمک او آمده‌اند. او دقدقه‌های عادی دیگران را ندارد و به موضوعات جدیدتری فکر می‌کند. مسئله او مسئله «مرد خواب آلود» است؛ مردی که همه زندگیش یک «هیچ» بود…

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

امتیاز دهی

برای ثبت رای باید ابتدا وارد شوید.