بررسی آلبوم Lullaby and… The Ceaseless Roar از Robert Plant

رسانه نوا - برخلاف بسیاری از خوانندگان و اساطیر موسیقی راک، که همچنان به دوران طلایی خود افتخار می کنند و گویی آن روزها شالوده و بنای زندگی آنها را تشکیل می دهد و آنها را زنده نگه داشته است؛ «رابرت پلنت» (Robert Plant) (خواننده و ترانه سرای گروه راک منحل شده «لد زپلین») که با کند و کاو عمیق و رویکردی متفاوت توانسته خود را همچنان مطرح نگه دارد.


بررسی آلبوم Lullaby and… The Ceaseless Roar از Robert Plant

رسانه نوا – برخلاف بسیاری از خوانندگان و اساطیر موسیقی راک، که همچنان به دوران طلایی خود افتخار می کنند و گویی آن روزها شالوده و بنای زندگی آنها را تشکیل می دهد و آنها را زنده نگه داشته است؛ «رابرت پلنت» (Robert Plant) (خواننده و ترانه سرای گروه راک منحل شده «لد زپلین») که با کند و کاو عمیق و رویکردی متفاوت توانسته خود را همچنان مطرح نگه دارد.

در آلبوم ۲۰۰۷ او به نام “Raising Sand”  که حاصل همکاری او با هنرمند آمریکایی سبک کانتری «الیسون کراس» (Alison Krauss) بود و برنده جایزه گرمی (Grammy) در آن سال شد؛ او آهنگ‌های فوق‌العاده‌ای از موسیقیدانان معروف Everly Brothers ،Gene Clark  و  Townes Van Zandtرا احیا نمود که مدت‌ها در حال خاک خوردن بود. «پلنت» در ادامه آلبوم قبلی، آلبوم بعدی خود را در سال ۲۰۱۰ به نام “Band of Joy” منتشر کرد که این بار شامل آهنگ‌هایی از خواننده‌ها و ترانه‌سرایان معروفی چون Los Lobos، Richard Thompson  و  Van Zandt بود.

با جدایی از جایگاه افسانه ای Led Zeppelin در موسیقی، «پلنت» موفق شده مجددا خود را به عنوان یک خواننده غیرمتعارف معرفی نماید. یک خواننده انگلیسی با ریشه‌هایی از موسیقی آمریکایی که در انگلستان متولد و بزرگ شده است. در حالی‌که همکار قدیمی او «جیمی پیج» Jimmy Page)) هنوز در حال اجراهای دیجیتال Zeppelin است، «پلنت» در دنیای دیگری سیر می کند و حداقل به طور استعاره‌ای و مجازی بیت‌های آفریقایی و نیز ریتم و پیچیدگی‌های بسیاری که در اعماق موسیقی وجود دارد و با سبک بلوز آمریکایی نیز در ارتباط است را کشف و تفحص می کند.

آلبوم “lullaby and … The Ceaseless Roar” پا در قلمروی آلبوم های قبلی این خواننده مانند “Raising Sand”  و “Band of Joy” گذاشته است اما این آلبوم انعطاف بیشتری دارد. آلبوم قبلی «پلنت» در سال ۲۰۰۵ به نام “Mighty ReArranger” به نوعی اولین دایو آزمایشی و تا اندازه ای خالی از لذت او در این‌گونه کارها بود. اگر آلبوم “Raising Sand” را بتوان نوعی غسل تعمید و نام‌گذاری و احیای حرفه این خواننده دانست در آن صورت “lullaby and … The Ceaseless Roar” را باید جشن بزرگ بعدی دانست.

این بدین معنا نیست که افرادی که این هنرمند را به عنوان پیرمردی بد خلق و خسته کننده که گذشته خود را فراموش کرده است و به دنبال موسیقی کاملا جدی و بالغ رفته است؛ بشناسند.

از تلاطم فروکش کرده گیتار آگوستیک آهنگ “Little Maggie” این آلبوم (تنها آهنگ این آلبوم که توسط پلنت و اعضای گروه جدید او “Sensational Space Shifters ” نوشته نشده است) تا فضای متغیر و گیتارنوازی در آهنگ “Rainbow” و یا ضرب های ریتمیک مهیج آهنگ “Arbaden (Maggie’s Babby)”، آلبوم

 “lullaby and … The Ceaseless Roar” از بیابان‌های آفریقا و صحنه‌های موسیقی ژانر تریپ هاپ گرفته الهام گرفته است.

در این آلبوم از سازهایی همچون بانجو، لوپ های الکترونیکی و سازهای کوبه‌ای خاص کشورهای غرب آفریقا و اندکی نیز سازهای راک قدیمی بهره گرفته شده است. در واقع ۱۱ آهنگ این آلبوم مملو از صدای طبل‌های پر سر و صدا، ملودی‌های سبک‌ها و فرهنگ‌های ملل و مجموعه‌ای از صداهای حزن و اندوه است. پلنت به عنوان تهیه کننده آلبوم  ‘lullaby and … The Ceaseless Roar’ یک فضا و حس ماجراجویی بی رحمانه به آن داده است؛ “تچاد بلیک”  Tchad Blake) ( شخصی که با انجام تغییرات آلبوم های  Elvis Costello، Peter Gabriel  و  Tom Waits به فروش آثار آن‌ها کمک کرده است؛ این بار نیز لایه‌های تزئینی بسیاری را برای این آلبوم اضافه نموده است. 

با تمام این اوصاف طرفداران این خواننده نباید انتظار داشته باشند اکنون که پلنت در بهترین دوره کار انفرادی خود قرار دارد برای آنها آهنگ “Whole Lotta Love” را برای بار هزارم  با صدای بلند بخواند. آلبوم ‘lullaby and … The Ceaseless Roar’ از آن دست آلبوم ها است که هر چه به آن بیشتر گوش دهید چیزهای بیشتری خواهید فهمید. (آیا او تا کنون به این اندازه که در آهنگ رومانتیک و ساده “Stolen Kiss” صدای بالغ و جاافتاده‌ای دارد در آهنگ‌های دیگر این گونه به نظر رسیده است؟) این آلبوم یک آلبوم عمیق و راضی کننده است و جبران زمان و صبری که شما برای آن صرف نمودید را می نماید. آیا بهتر از آلبوم های کلاسیک Led Zeppelin است؟ البته که نه. اما احتمالا بهتر از آلبومی است که در صورت حضور امروزی آنها در دنیای موسیقی تولید می شد.

 

نظرات 2

  1. This really answered my problem, thank you!

  2. This really answered my problem, thank you!

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

امتیاز دهی

برای ثبت رای باید ابتدا وارد شوید.