بررسی آلبوم Songs of Innocence از گروه U2

رسانه نوا - مهمترین خبر درباره سیزدهمین آلبوم گروه U2 سورپرایز غیر منتظرانه آن بود. آلبوم "Songs of Innocence" که به طور غیر منتظره ای در مراسم رونمایی از iPhone جدید منتشر شد و در iTunes به صورت رایگان برای دانلود در اختیار عموم قرار گرفت. هر طور به قضیه نگاه شود این اقدام یک ریسک ابتکاری است.


بررسی آلبوم Songs of Innocence از گروه U2

رسانه نوا – مهمترین خبر درباره سیزدهمین آلبوم گروه U2 سورپرایز غیر منتظرانه آن بود. آلبوم “Songs of Innocence” که به طور غیر منتظره ای در مراسم رونمایی از iPhone جدید منتشر شد و در iTunes به صورت رایگان برای دانلود در اختیار عموم قرار گرفت. هر طور به قضیه نگاه شود این اقدام یک ریسک ابتکاری است.

اکنون که صنعت موسیقی افت زیادی کرده شاید بتوان گفت این اقدام زیرکانه ترین یا احمقانه ترین حرکتی است که تا کنون توسط یک هنرمند فوق ستاره صورت گرفته است. U2 بر روی کارهای گذشته سرمایه گذاری می کند. شاید مجازاً آنها در حال حاضر این کار را می کنند، اما مطمئناً از این اقدام خود سود می برند.

شما اعتماد به نفس  بیش از حد آنها را در این آلبوم را بخشیده و نادیده بگیرید. ۱۱ آهنگ آلبوم دورانداختنی نیستند و این مجموعه حقیقتاً یک آلبوم قانونی از U2 است. آلبوم  “Songs of Innocence” از آلبوم های گذشته گروه نه بدتر است و نه بهتر (بدون احتساب آلبوم سال ۲۰۰۰ آنها “All That You Can’t Leave Behind” که در مقایسه با کارهای قبلی گروه واقعا قو ی تر و باشکوه تر است). آلبوم جدید کمی سنگین و تا اندازه ای اعتماد به نفس بیش از حدی در آن وجود دارد و به نوعی انرژی و جذابیت آن تحلیل رفته و تا انتهای آلبوم دوام نمی آورد. 

اما از طرفی آلبوم رایگانی است که نسبت به چند آلبوم گذشته گروه به طور واضح تری حقایق را بازگو می کند. از این لحاظ آلبوم  “Songs of Innocence” بیشتر شبیه آلبوم ۲۰۰۹ گروه U2 یعنی No Line on the Horizon است اما حالت خودخواهانه بیشتری در آن وجود دارد. با مشارکت تعدادی از تولیدکنندگان موسیقی همچون دنجر موس مشهور (Danger Mouse) با اعمال اندکی حال و هوای قدیمی تر و ترکیب و میکس آن با سبک مدرن امروزی این آلبوم تولید شده است. چند سورپرایز در این آلبوم وجود دارد یعنی مانند “No Line on the Horizon” آلبوم “Songs of Innocence” از آن دسته آلبوم های  U2 است که طرفداران انتظار شنیدن آن را از U2  دارند.   

این بدان معنی نیست که طرفداران گروه به این گونه آلبوم ها عادت کرده اند. آهنگ اول آلبوم یعنیThe Miracle (Of Joey Ramone) کلا یک در هم ریختگی گیتار و صداهای نامفهوم و ناموزونی است که تفاوت کار آلبوم “Achtung Baby” و کار Danger Mouse با گروه راک Black Keys را متمایز می کند.

اما آهنگ بعدی یعنی Every Breaking Wave که بهترین قطعه آلبوم است را آنها در واقع از آهنگ کوبنده آشنای”With or Without You” بازسازی کرده اند. 

بطور کلی قسمت اعظم آلبوم “Songs of Innocence” اینگونه است که U2 کهنه کار با افزودن قدری فضای مدرن آلبوم را از یک نوستالژی محض دور نگه داشته است. آهنگ هایی شبیه  “California (There Is No End to Love),” و 

Song for Someone و  Cedarwood Roadبا آهنگ های قبلی گروه همخوانی و توازن دارد ولی بدون ایجاد فضای گذشته به آنها مطمئنا قدری از توان خود را از دست می دهند.  U2 در حرفه خوانندگی خود به آن مرحله رسیده که هر چه اکنون انجام می دهند با کارهای قبلی آنها قیاس می شود.  به هر جهت بعد از انتشار ۱۳ آلبوم این موضوع طبیعی است.

وقتی به آخرین آهنگ آلبوم یعنی “The Troubles” می رسیم – که یک آهنگ آرام دو صدایی با همکاری خواننده و ترانه سرای پاپ – ایندی سوئدی Lykke Li است- متوجه خواهید شد که سورپرایز اولیه انتشار غیر منتظرانه آلبوم جدید U2 در لیست آهنگ های iTunes شما خوش بینانه ترین فکری بوده است که درباره آلبوم “Songs of Innocence” داشته اید و یادآوراین نکته است که گاهی اوقات قرار داشتن در مسیر یکسان بهترین، قابل اعتمادترین و مطمئن ترین کار است. 

منبع: Ultimate Classic Rock

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

امتیاز دهی

برای ثبت رای باید ابتدا وارد شوید.