بررسی آلبوم The Hateful Eight از Ennio Morricone

رسانه نوا - اسطوره ۸۷ ساله موسیقی «انیو موریکنه» جایگاهی ویژه در میان آهنگسازان موسیقی متن دارد. او در خارج از صنعت موسیقی خود نیز شناخته شده است و شاید تنها کسی که مانند او در این زمینه موفق باشد John Williams آمریکایی آهنگساز/ رهبر ارکستر باشد. 

  • نام آلبوم: The Hateful Eight
  • نام هنرمند: انیو موریکونه
  • آهنگساز: Ennio Morrucone
  • سال انتشار: 2015
  • ناشر: Decca Records
  • سبک: کلاسیک
9.9
مجموع رای نوا

بررسی آلبوم The Hateful Eight از Ennio Morricone

رسانه نوا – اسطوره ۸۷ ساله موسیقی «انیو موریکنه» جایگاهی ویژه در میان آهنگسازان موسیقی متن دارد. او در خارج از صنعت موسیقی خود نیز شناخته شده است و شاید تنها کسی که مانند او در این زمینه موفق باشد John Williams آمریکایی آهنگساز/ رهبر ارکستر باشد. 

موریکنه یکی از معدود آهنگسازان موسیقی متن است که کار او تاثیر مهمی بر موسیقی راک داشته است (شاید بتوان گفت فقط «جان کارپنتر» از او تاثیر گذارتر است). در حقیقت اولین کاری که او را به شهرت رساند – ساختن موسیقی های متن معروف او برای فیلم های وسترن اسپاگتی دهه ۶۰ سرجیو لئونه کارگردان ایتالیایی است – تاثیر او بر هنرمندان سبک راک بیشتر از آهنگسازان فیلم است. هر وقت کسی موسیقی راک مهیج می شنود که صدای اکویی سیم گیتار و فضاهای وهم آور در آن به گوش می خورد – نمونه هایی مانند گروه پست راک  Labradford، و گروه ایندی راکThinking Fellers Union Local 282  (که موسیقی موریکنه را برای لئونه کاور کرد) و کارهای گروه راک Earth – بی درنگ به یاد صحنه های ماندگار فیلم خوب، بد، زشت می افتد.

تمام این موارد باعث می شود تا تصمیم موریکنه برای آهنگسازی فیلم جدید کوئنتین تارانتینو به نام The Hateful Eight جالب توجه به نظر برسد چرا که این اولین فیلم با فضای وسترن است که او در ۳۰ سال گذشته بر روی آن کار کرده است. چیزی که این جذابیت را بیشتر می کند این حقیقت است که بعضی از این قطعات موسیقی متن یک آمیزه ای از دیدگاه های موریکنه و کارپنتر است. به خاطر محدودیت زمانی موریکنه از قطعه هایی که برای تریلر  فیلم ۱۹۸۲ کارپنتر The Thing  نوشته بود و کارپنتر در نهایت آنها را در کار خود نگنجاند استفاده کرده است. از طرف دیگر ترانتینو قبلاً هرگز یک موسیقی متن فیلم کامل نساخته است – او تنها از موسیقی های رکورد شده قبلی استفاده کرده است – و همینطور موریکنه در یکی از مصاحبه های خود گفته بود که: «او دوست ندارد مجددا با تارانتینو در هیچ پروژه ای همکاری داشته باشد» (البته موریکنه این حرف خود را بعدها تا حدودی ملغی کرد). 

بنابراین همکاری این دو در فیلم The Hateful Eight  و نتیجه حاصل جالب توجه خواهد بود. بازگشت موریکنه به ژانر وسترن تا اندازه ای اتفاقی بوده است؛ این نوع موسیقی بیشتر با کار ارکسترال سنتی سال های بعدی کار او هماهنگ است و بنابراین هرگز صدای سیم گیتار که در کارهای وسترن قبلی شاهد بودیم را نخواهیم شنید. مضامینی که موریکنه در کارهایش به کار می برد مانند تنش های اولیه ای است که کارپنتر به خوبی در دیگر فیلم هایش به کار می برد اما در این مورد خاص این قطعات بیشتر ارکسترال نوشته شده است تا سینتی سایزری. 

حرف آخر اینکه موسیقی موریکنه برای The Hateful Eight  صرف نظر از شرایط خلق آن غنی و مهیج خواهد بود. ممکن است فکر کنید بعد از این همه مدت، او قطعات بسیار پیچیده ای خواهد ساخت تا چیزهای جدیدی برای گفتن داشته باشد اما درست عکس این موضوع حقیقت دارد. ملودی های او هنوز هم ساده هستند، و او برای ساخت ستون اصلی کار خود فقط از چند نت استفاده می کند و از آنها زیاد دور نخواهد شد. تنظیمات و تزئینات او اینرسی لازم را ایجاد خواهد کرد اما هسته اصلی همیشه ساده ولی پرقدرت خواهد بود. موریکنه مطمئن است که چند ایده موسیقی قوی می تواند اتمسفر و عواطف بسیار زیادی در سراسر یک فیلم قهرمانی ایجاد کند. 

 با این وجود موسیقی متن The Hateful Eight تماماٌ ساخت موریکنه نخواهد بود. تارانتینو قصد دارد کمی کار DJ فیلم را خودش انجام دهد؛ با به درخشش درآوردن یک قطعه باشکوه کوتاه از دومین آلبوم White Stripes و نیز یک تک آهنگ از اواسط دهه ۶۰ کارهایRoy Orbison  به همراه یک کار از David Hess از فیلم The Last House on the Left از کارگردان آمریکایی Wes Craven  محصول سال ۱۹۷۲ و نیز یک نسخه با شکوه اصلی از آهنگ فولک استرالیایی “Jim Jones at Botany Bay” که توسط Jennifer Jason Leigh در فیلم خوانده می شود. ضمناً قطعه های بسیار کوچک از دیالوگ فیلم فوق در سراسر این فیلم گنجانده خواهد شد که می تواند سرگرم کننده باشد اگرچه آنقدر کوتاه هستند که بی معنی به نظر خواهند آمد (همچنین تعداد کلمات Nigga سیاهپوست؛ که تحقیر نژادی محسوب می شود؛ در این آلبوم بیشترین آمار را در کارهای موریکنه دارد).

تمام این کارهای اضافه شده توسط تارانتینو بافت موسیقی متنThe Hateful Eight  را غلیظ تر می کند اگرچه موسیقی موریکنه به تنهایی به اندازه کافی کفایت می کند چرا که احساسات عمیق و عواطف انعکاسی بسیاری در کارهای او وجود دارد. در بهترین حالت این آهنگ ها به طور هم زمان هم مهیج هستند و هم فضا را تغییر می دهند و هم شما را به فکر فرو می برند و باعث می شود تا این آهنگ ها مناسب حال و هوای فیلم تارانتینو باشند – اما به هر شکل همانطور که در نیم قرن گذشته به اثبات رسیده موریکنه بهترین انتخاب برای هر فیلم ساز است. 

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

امتیاز دهی

برای ثبت رای باید ابتدا وارد شوید.