بررسی آلبوم Jet Plane And Oxbow از Shearwater

رسانه نوا - Shearwater در اصل یک پروژه جانبی از ویل شف (Will Sheff)  و جاناتان میبرگ Jonathan Meiburg)  (اعضای گروه ایندی راک Okkervil River بود که در اواخر سال ۱۹۹۹ تشکیل شد.

  • نام آلبوم: Jet Plane And Oxbow
  • ناشر: Sub Pop
  • سبک: راک
7.54
مجموع رای نوا

بررسی آلبوم Jet Plane And Oxbow از Shearwater

رسانه نوا – Shearwater در اصل یک پروژه جانبی از ویل شف (Will Sheff)  و جاناتان میبرگ Jonathan Meiburg)  (اعضای گروه ایندی راک Okkervil River بود که در اواخر سال ۱۹۹۹ تشکیل شد.

۱۵ سال از آن زمان گذشته و اکنون Shearwater نیز کماکان در صحنه موسیقی حاضر است در حالی که میبرگ در سال ۲۰۰۸ گروه Okkervil River را ترک کرد تا بتواند توجه خود را بر روی گروه دوم خود متمرکز کند. 

میبرگ و شف در ابتدا این پروژه را به عنوان یک خروجی برای ارائه آهنگ های ملایم معرفی کردند. از نظر آن‌ها این نمونه آهنگ ها برای صدای محکم  گروه Okkervil River چندان خوشایند نبود. حال Shearwater  به تکامل دست پیدا کرده است. ابتدا با آلبوم اول آگوستیک Dissolving Room و بعدها با آلبوم پررنگ تر ششم The Golden Archipelago و سپس با ارائه هم خوانی های رادیو پسند آلبوم هفتم Animal Joy در سال  ۲۰۱۲ به بلوغ کامل رسیده است.    

بعد از کاور جالب مجموعه Fellow Travellers در اواخر سال  ۲۰۱۳ اکنون در آلبوم Jet Plane And  Oxbow این گروه در سال ۲۰۱۶ شاهد هستیم که Shearwater در جهات جدید در حال پیشرفت و توسعه است. “Prime” آهنگ شروع آلبوم با نت نسبتاً پایین ساخته شده و اندکی سینث‌سایزر در آن به کار رفته است که یک اجرای وکال تحت فشار از Meiburg را پشتیبانی می کند. اما آهنگ “Quiet Americans ” به آلبوم جان تازه ای می بخشد. به کمک دستگاه های الکترونیکی و با هم خوانی‌های تیز رو به اوج که با یک طیف صدای بم و زیر غنی اجرا می شود این آهنگ شباهت هایی به دو آلبوم آخرJohn Grant دارد و یکی از بهترین عصاره های رنگی است که در آلبوم جریان دارد. 

همانطور که نام گروه (که مرتبط با علم پرنده شناسی است) Shearwater اغلب در کارهای قبلی خودشان از طبیعت الهام گرفته اند اما در این آلبوم تمرکز پروژه بیشتر بر روی جامعه بشری و تاثیرات آن است؛ عنوان آلبوم توسط Meiburg هنگامی که از پنجره بوئینگ ۷۳۷ به بیرون نگاه می کرد انتخاب شده است. او دید که یک هواپیمای دیگر در ارتفاع پایین تر از آنها در حال پرواز است و یک حلقه انشعاب رودخانه می سی سی پی را به دو قسمت فرضی تقسیم کرده است. مانند نام گروه که از نام یک پرنده گرفته شده، او تصمیم گرفت که نام آلبوم را

 Jet Plane And Oxbow انتخاب کند یعنی این آلبوم برای پرواز ساخته شده است. ترکیبی از قدرت جلو برنده و وقار. این کاری نیست که هر هنرمند مطرحی انجام دهد.

اگر اولین بار که آهنگ های این آلبوم را می‌شنوید، احتمالا استایل و سبک آن شبیه آلبوم Animal Joy به نظر برسد ولی به تدریج مشخص می گردد که در این آلبوم عمق و ساختار بیشتری وجود دارد. در این آلبوم آهنگساز و پرکاشنیست معروف برایان ریتزل) (Brian Reitzell در ساخت دو آهنگ همکاری داشته، که خود بر میزان جذابیت این آلبوم افزوده است.  

او مجموعه‌ای از آلات موسیقی و تمپوهای نامتعارف را در ترکیب کارها اضافه کرده که آلبوم Jet Plane And Oxbow را به اثری پیچیده و نسبتا شنیدنی تبدیل مرده است. 

برای مثال ریتم های پر سر و صدا و جنس صدای گیتار خاورمیانه ای در قسمت انتهایی آهنگ “Filaments ” باعث شده است تا یک قطعه خیلی معمولی، تبدیل به یک آهنگ بسیار عالی شود، و پژواک های بی نظیر و صداهای بسیار ضعیف Industrial که در قسمت انتهایی Stray Light At Clouds Hill قرار داده شده، حس ملموسی را تداعی کند.

گاهی فقط کیفیت خوب ترانه‌های Shearwater است که شنونده را وادار به گوش سپردن به آن اثر می کند. آهنگ “Only Child ” یک آهنگ آرام دوست داشتنی راک با محوریت ساز پیانو است اما درواقع بهترین اثر موجود در البوم نیست. 

فوق‌العاده ترین اثر در این مجموعه آهنگ “Wildlife In America” است که در آن حس نوستالژی مهیج خواننده را با یک حس وحشت و حادثه بیان می کند و شما را به سراشیبی اندوه و خاطره می برد. آهنگ با این شعر زیبا اینطور پایان می یابد : «تو چشمان مادرت را داری/ تو قلب پدرت را داری/ بببین این کار با آنها چه کرد» (You’ve got your mother’s eyes/ You’ve got your father’s heart/ Look what it did to him)

با همه این موارد، قدم‌های اشتباهی نیز در این آلبوم برداشته شده است. آهنگ Radio Silence تقریباً هفت دقیقه کار پر زحمت و پوچ است که در کل هنر میبرگ به نوعی خام باقی می ماند. این که آیا این بهترین آلبوم Shearwater است جای بحث دارد؛ بعضی از طرفداران گروه ممکن است همچنان دلتنگ فضای معمولی، ساکت و قدیمی آلبوم Palo Santo سال ۲۰۰۶ باشند. بدون شک این آلبوم نشان از اعتماد به نفس و عشق و علاقه مردی که حرف‌های سینه دارد، است. 

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

امتیاز دهی

برای ثبت رای باید ابتدا وارد شوید.