بررسی آلبوم یک لحظه بدون تو از اشکان محمدیان

رسانه نوا - بدون شک در کشور ما سبک‌های رایج موسیقی، پاپ و سنتی است و سایر سبک‌ها به بهترین شکل ممکن مورد بی اعتنایی قرار می‌‌گیرد. از همین روی کمتر شاهد آثار موسیقایی در ژانرهای متفاوتی همچون "الکترونیک" در ایران هستیم.


بررسی آلبوم یک لحظه بدون تو از اشکان محمدیان

رسانه نوا – بدون شک در کشور ما سبک‌های رایج موسیقی، پاپ و سنتی است و سایر سبک‌ها به بهترین شکل ممکن مورد بی اعتنایی قرار می‌‌گیرد. از همین روی کمتر شاهد آثار موسیقایی در ژانرهای متفاوتی همچون “الکترونیک” در ایران هستیم.

عدم پرداخت به این نوع موسیقی باعث شده تا برخی علاقه مندان به سمت نمونه های خارجی سوق پیدا کنند و عده ای دیگر که گوششان با این موسیقی تماس نداشته، اصلا علاقه‌ای به این سبک نشان ندهند. سیروان خسروی به عنوان یکی از پیشگامان موسیقی الکترونیک در ایران به شمار می رفت که رفته رفته گرایش موسیقی خود را به سبک راک نزدیک تر کرد؛ با این حال آثار شاخصی را از خود در این سبک به جای گذاشته است. نمونه های دیگری از این نوع موسیقی را در آثار هنرمندان دیگری همچون کوشان حداد می توان یافت. هنرمندی که سال ها پیش همکاری خود را در یک گروه دو نفره با اشکان محمدیان به نام “اشکان کوشان” آغاز کرد و بسیار مورد توجه علاقه مندان قرار گرفت. دیری نپایید که این همکاری به فراموشی سپرده شد و هریک از این عزیزان فعالیت مستقل را بر گروهی ترجیح داد. 

اشکان محمدیان اکنون آلبوم جدیدی را ارائه کرده که برای بسیاری از مخاطبان موسیقی امروز نا آشناست و تعجب آنان را بر می‌انگیزد. آلبومی با گرایش بی حد و اندازه به فضای موسیقی الکترونیک کاملا غربی برای جذب شنوندگان خاص منتشر شده است و هر کسی به آسانی با آن ارتباط برقرار نمی‌کند. 

تعاریف موسیقی الکترونیک سال هاست که در دنیا تغییر کرده و معادلات جدیدی پدید آمده که دیگر تنها شامل سبک های تکنو و ترنس و غیره نیست. اکنون طیف گسترده ای از سبک ها به عنوان زیرشاخه این مگا ژانر شناخته می شوند. سینت سایزرها، ترمین، کیبورد و سمپل های نرم افزاری به موسیقی الکترونیک شکل می دهند. البته اکنون با گذشت سال ها سازهای دیگر نیز درگیر ماجرا شده اند و بسته به فضا و رنگ موسیقی نقش خود را ایفا می کنند. 

بررسی آلبوم “یک لحظه بدون تو” اثر اشکان محمدیان تا حدودی سخت است. مقایسه آن با آثار غیر ایرانی اشتباه است و اگر بخواهیم با آثار ایرانی مقایسه کنیم نیز رقیبی برای آن پیدا نخواهیم کرد. در ایران موسیقی الکترونیک یا به شکل تلفیقی همانند آنچه در آثار چارتار می شنوید؛ ظاهر شده  یا به شکل ترکیبی دقیقا مثل قطعه اول اکثر آلبوم‌های پاپ امروزی نمایان گشته است. این آلبوم در نوع خود منحصربفرد و خاص است و به جرات نمی توان نمونه مشابه ایرانی برای آن پیدا کرد. اما آنچه مسلم است؛ این خاص بودن به معنی خوب بودن محض نیست. صدای اشکان محمدیان نیز کمی متفاوت از صدای خوانندگانی است که هرروز به آن‌ها گوش می دهیم. هرچند دارای جنس صدای نسبتا گرمی است اما چیزی نیست که هرکسی از شنیدن آن لذت ببرد. در واقع از منظر زیبایی شناسی به آن نگاه نمی‌شود بلکه فقط از آن جهت که صدای مناسبی برای موسیقی الکترونیک است، مورد قبول واقع می‌گردد. 

این نوع از موسیقی پراگرسیو کمتر توانایی اخت شدن با شعر و ترانه های طولانی را دارد و کلمات مورد استفاده باید دارای سیلاب های کوتاه باشند. متاسفانه اکثر کلمات زبان فارسی دارای بخش و سیلاب های طولانی هستند و این تا حدودی کار را برای تولید کنندگان این نوع موسیقی سخت خواهد کرد. با این وجود اشکان محمدیان سعی کرده تا حد امکان متون فارسی را در آثار خود بگنجاند. 

با وجود مدت زمان کوتاه آلبوم، چینش قطعات به درستی انجام شده و با یک مقدمه خوب، آلبوم به قطعات اصلی وصل خواهد شد. قطعه خاطره انگیز “باورم نبود” در قطعات آلبوم گنجانده شده است. بدون شک ریمیکس مجدد آن در انتهای آلبوم نیز شنونده را به وجد خواهد آورد. 

در بخش آهنگسازی و تنظیم اشکان سنگ تمام گذاشته است و موسیقی کاملا مدرن و به روز است و امضای همیشگی آثارش را در خود جای داده است. همچنین این اثر از نظر میکس و مستر دارای کیفیت مطلوبی است و در این زمینه نیز یک گام از سایر آثار موجود در بازار جلوتر است. متاسفانه تبلیغات ضعیف این اثر موجب شده تا کمتر دیده شود و از طرف دیگر به گوش شنونده واقعی نرسد. هرچند سبک موسیقی الکترونیک در دنیا هم در زمره هنرهای تجربی و موسیقی اکسپریمنتال جای می گیرد؛ در ایران وضعیتی در حد نسخه آزمایشی دارد. همه این مسائل در کنار هم موجب شده تا کمتر به آلبوم “یک لحظه بدون تو” خرده بگیریم تا راه برای تولید آثار این چنینی باز شود. 

در کل این آلبوم در سبک خود موفق بوده و به بهترین شکل ممکن در ایران ساخته شده است. هرچند برای گوش بسیاری از مخاطبان نا اشنا بوده، اما مسیر خود را بین شنوندگان واقعی پیدا کرده است. اشکان محمدیان راه سخت و درازی پیش رو دارد. خاص بودن همواره به معنی خوب بودن نیست و محمدیان باید برای ادامه راه برنامه ریزی صحیح و دقیقی انجام دهد. بدون شک اگر مسیر درستی را پیش بگیرد به زودی به موفقیت های بیشتری دست خواهد یافت. 

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

امتیاز دهی

برای ثبت رای باید ابتدا وارد شوید.