بررسی آلبوم House of Gold and Bones – Part 1 از Stone Sour

رسانه نوا -  با پیشرفت آهنگسازی گروه و اجرای پر قدرت آنها این گروه با انتشار قسمت اول کانسپت آلبوم دو قسمتی خود یک گام به جلو در مسیر صحیح برداشته است. 


بررسی آلبوم House of Gold and Bones – Part 1 از Stone Sour

رسانه نوا –  با پیشرفت آهنگسازی گروه و اجرای پر قدرت آنها این گروه با انتشار قسمت اول کانسپت آلبوم دو قسمتی خود یک گام به جلو در مسیر صحیح برداشته است. 

در ده سالی که استون ساور اولین کار مشترک استودیویی خود را به نام Stone Sour منتشر کرده است موسیقی گروه پیشرفت بسیاری کرده است و ازموسیقی گروه دوم کوری تیلور (وکالیست) و جیم روت (گیتاریست) یعنی اسلیپ نات بیشتر و بیشتر فاصله گرفته است. در آلبوم Stone Sour تاثیرات سبک نیو- متال کاملاً آشکار است که در آن سید ویلسون از گروه اسلیپ نات در سه قطعه آلبوم به عنوان DJ شرکت دارد. فریادها و صدای تیلور تقریباً مشابه صدای او در آلبوم دوم گروه اسلیپ نات به نام آیووا (Iowa) به نظر می رسد، اما در گروه استون ساور صدای ملودیک تر بیشتری به گوش می خورد که قدرت صدای تیلور را بیشتر آشکار می کند و این‌که چگونه صدای ملودیک او از فریادهایش با نفوذتر شده است.

بعد از یک استراحت تیلور و روت به اسلیپ نات بازگشتند گروه استون ساور در سال ۲۰۰۶ با آلبوم دوم خود به نام “هر چه باداباد” در صحنه موسیقی دنیا نمایان شد. این اولین قدم آن‌ها در مسیر فاصله گرفتن از صدای تاثرپذیر نیو متال و حرکت به سمت سبک هارد راک بود. فریادهای کمتری در این آلبوم وجود دارد و بیشتر با خواندن همراه است و همچنین مهارت بیشتری در نواختن گیتار سولو وجود دارد و تمرکز و توجه کمتری برروی ریف های کم صدا تر داده شده است. این موضوع در آهنگ ” Through Glass ” (به عقیده بسیاری محبوب ترین آهنگ آلبوم) و آثار دیگر مانند ” Zzyzx Rd.” بیشتر آشکار بود وقتی که تیلور از پیانو استفاده کرد تا یک آلبوم پر احساس که بر روی آن صدای سولوی ملودیک گیتاریست های گروه جیم روت و جاش رند قرار گرفته بود را اجرا نماید. بخشی از آنچه که صدای آنها را خیلی لذت بخش و باشکوه می کرد؛ استفاده از صدای موسیقی هارد راک بود. در عین حال هرگز از ریف های پر قدرت خود به خاطر آن صرفف نظر نکردند و همیشه یک حالت تعادل میان صدای ملودیک هارد راک و سبک متال را حفظ کردند. در آلبوم سوم گروه با نام “Audio Secrecy” آن‌ها در سبک راک دست به یک فعالیت تجربی زدند و در نتیجه صدای خود را قابل قبول ترکردند. این اقدام آن‌ها در قطعاتی مانند آهنگ دوم آلبوم “Say You’l Haunt Me” نتیجه بخش بود اما باعث شد تا بقیه قسمت های آلبوم در مقایسه با کار قبلی گروه خوب از کار درنیاید. 

“خانه ای از طلا و استخوان – قسمت ۱”  (House of Gold & Bones Part 1) آلبوم چهارم گروه استون ساور است. اولین قسمت از یک آلبوم کانسپتی دو قسمتی که توسط تیلور نوشته شده است. داستان این دو آلبوم درباره مردی است که بر سر یک دو راهی  در زندگی قرار گرفته و باید تصمیم بگیرد که آیا گذشته را فراموش کند و به جلو حرکت کند یا تمام افکار خود را متمرکز آن کند و به وضعیت گذشته بازگردد و از ادامه مسیر باز بماند. نتیجه این شده است که این دفعه این آلبوم یک چرخش به سمت فضایی تاریک تر دارد و اکنون گروه با برخی از جنبه های صدای خود که در ابتدای کار حرفه ای گروه آنها را لذت بخش تر و سرگرم کننده تر کرده بود به صحنه بازگردد. گیتاریست گروه جاش رند و جیم روت ریف های پر قدرت و کارهای سولوی عالی را در طول آلبوم اجرا می کنند که تقریباً مانند همان آلبوم دوم گروه “هر چه باداباد” 

است. از آنجایی که گروه هیچ نوازنده گیتار باسی در طول جلسات ضبط آلبوم Gold & Bones در اختیار نداشت نوازنده گیتار باس گروه اسکید راو یعنی “ریچل بولان” در این آلبوم گیتار باس نواخته است.. نت های بیس او قوی است و در کل زمان آلبوم شنیده می شود. درامر قبلی گروه Soulfly، “روی میورگا” ثابت کرد یکی از باارزش ترین سرمایه های گروه است زیرا همکاری او با گروه استون ساور در آلبوم “Come What(ever) May” و سبک او برای اجرای سبک هارد راک استون ساور بی نقص است.  

استون ساور دو آهنگ ” Gone Sovereign” و “Absolute Zero” را در قالب یک تک آهنگ مشترک برای آلبوم منتشر کرد. هر دو آهنگ نسبت به آلبوم Audio Secrecy یک پیشرفت بزرگ محسوب می شوند. آهنگ اول یک آهنگ پر قدرت متال است که شروع خوبی برای آلبوم به نظر می رسد. در آن تیلور ریف های بلند را با صدای ملودیک خاص خود کنترل می کند و بر روی آنها سوار است و سپس نوبت گیتاریست های گروه جاش رند و جیم روت می رسد که به نوبت گیتار سولوی خود را اجرا می کنند. آهنگ دوم یعنی “Absolute Zero” ما را یاد اثار پیشین گروه می اندازد که عمدتاً با ریف های عظیم خود آهنگ را هدایت می کند و دارای یکی از بهترین هم خوانی های موجود در آلبوم است. آنها آلبوم Audio Secrecy را با بازسازی مجدد ارائه نکردند بلکه نقاط قوی تر آن البوم را انتخاب کردند و با قسمت های با کیفیت دو آلبوم اولیه خود ترکیب کردند و ریف های با قدرت را مجددا ارائه کردند؛ بخشی از آنچه که آلبوم Gold & Bones را برای استون ساور مانند استنشاق هوای تازه جلوه می دهد، به شمار می رود.  آهنگ “RU486” نزدیک ترین قطعه ای است که گروه از زمان “Get Inside” مشابه گروه اسلیپ نات به نظر رسیده است. این آهنگ با درام و ریف های بسیار سریع و خشمگین همراه با فریادهای تیلور و هم خوانی های بسیار بلند کنترل صحنه را از آن خود ساخته است. شاید این قطعه جسورانه ترین و پر قدرت ترین آهنگی است که گروه تا این تاریخ ارائه کرده است. البته شاید جای ان میان آهنگ های آلبوم All Hope Is Gone گروه Slipknot بود. 

اگر چه گروه در این آلبوم وجوه بسیاری از کار قبلی خود را با ترکیب بعضی از کارهای با کیفیت آلبوم Audio Secrecy ارائه نموده است. با این حال آهنگسازی نیز بسیار بهتر شده است. آهنگ “Taciturn” یاد آوربخش های آکوستیک در آلبوم قبلی است و صدای تیلور آن را جزو قطعات شاخص آلبوم کرده است. هر دو آهنگ  Travelers Parts 1 and 2  به عنوان اینترلودهای آلبوم عمل می کنند که آهنگ اول یعنی Travelers Part 1  یک گیتار آکوستیک ملایم و آهنگ دوم Travelers Parts 2 با قدرت تر است. آهنگ “Tired” شامل ریف هایی مشابه گروه Alice In Chains است که تجلیل گروه استون ساور به راک کلاسیک را یادآوری می نماید و آهنگ “Last of the Real” آلبوم را با نت های قوی ولی تقریباٌ ناگهانی به پایان می برد و به نوعی شما را به فکر فرو می برد که اکنون گروه از این نقطه به کجا پیش خواهد رفت. به هر حال این‌کار به احتمال زیاد از روی عمد صورت گرفته است چرا که این آلبوم قسمت اول Part1)) از یک کانسپت آلبوم دو قسمتی است.

باید اقرار کرد با توجه به اینکه آلبوم قبلی گروه یعنی Audio Secrecy آنطور که باید و شاید انتظارات کارشناسان را برآورده نکرده بود؛ انتظار زیادی از آلبوم House of Gold and Bones Part 1 نمی رفت اما استون ساور ثابت کرده است که آن‌ها در مسیر ثابت کارهای قبلی قدم بر نمی دارند. در حالیکه اولین آلبوم گروه هنوز به عنوان بهترین کار گروه حکمفرماست. با توجه به اینکه صدای تیلور در طی این سال ها اندکی ضعیف شده با این وجود گروه موفق به ارائه اثری ارزشمند شده است. این مجموعه یک آلبوم هارد راک تمام و کمال است. اگرچه بی نقص نیست و انتظارات بیشتری را با خود به دنبال دارد ولی یک گام استوار در جهت صحیح است. باید امیدوار باشیم آنها همین حرکت و کیفیت را هنگام انتشار آلبوم  House of Gold and Bones Part 2  ارائه کنند.  

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

امتیاز دهی

برای ثبت رای باید ابتدا وارد شوید.